Szkliwa mineralne
Drewno z Bresse
Cicha biel z historią.
Zainspirowana starymi krzewami róży z równiny Bresse, ta błyszcząca glazura nosi nazwę krajobrazu, który od zawsze był częścią naszego otoczenia. Kiedyś jej delikatna biel powstawała z popiołu regionalnego drewna. Dziś uzyskujemy ten odcień z naturalnych minerałów: dwutlenek tytanu nadaje jej subtelny blask, podczas gdy węglan wapnia delikatnie połyskuje na powierzchni.
Tak pamięć o starej technice trwa w nowoczesnej formie. Ponadczasowa, prosta i pełna cichej elegancji.
Srebrnoszary
Cichy blask dymu i kamienia.
Ten szkliw nosi w sobie pamięć rzemiosła. Powstał kiedyś z drobnych pozostałości stolarni w sąsiedztwie, łącząc drewno dawnych prac z ogniem pieca i pozostawiając na glinie srebrnoszary odcień.
Dziś jego delikatny połysk powstaje dzięki zrównoważonemu połączeniu naturalnych minerałów: talku, węglanu wapnia i fosforanów, które nadają powierzchni miękki charakter: chłodny jak kamień, żywy jak popiół, z subtelnym blaskiem czasu.
Żółty
Delikatna żółć dojrzałych pól pszenicy.
Już dawniej ten szkliw powstawał z bogatej ziemi i mineralnych skarbów naszego otoczenia.
Dziś dwutlenek tytanu zapewnia promienną jasność, podczas gdy talk i kaolin tworzą aksamitną, matową powierzchnię. W ten sposób minerały łączą się w szkliwo, które przypomina zarówno słońce, jak i ziemię.
Gousseau
Las Gousseau, zaledwie o krok od naszego atelier, był niegdyś źródłem tej glazury. Z popiołu opadłych liści i ich delikatnych łodyg powstała glazura, która pachniała słońcem: ciepła, cicha i żółta jak światło późnego lata.
Dziś to delikatny ślad tlenku żelaza nadaje ten odcień. Otoczony talkiem, węglanem wapnia i fosforanami, na powierzchni rozwija się subtelna żółć, która nie mówi, lecz świeci.
Orzech laskowy
Ciepły odcień ziemi o orzechowym pochodzeniu.
Kiedyś to drobny popiół z prażonych łupin orzechów laskowych nadawał tej glazurze jej wyjątkowy ton. Ogień wydobywał z łupiny to, co ziemia jej podarowała, pozostawiając kolor przypominający las, jesień i orzechy.
Dziś delikatny ślad tlenku żelaza wydobywa tę głębię. Talk i węglan wapnia tworzą z tego ciepły, orzechowobrązowy odcień, który przypomina palone drewno – miękki, uziemiony i pełen wewnętrznego spokoju.
Czerwony Kaki
Błyszcząca czerwień jak z rudy i żelaza połączona.
Ten szkliw nosi w sobie dziedzictwo ziemi. Uformowany z naturalnych rud, rozwija przy wysokiej temperaturze swój charakterystyczny kolor: intensywną czerwień żelaza, przeplataną delikatnymi niuansami przypominającymi spękaną ziemię i rozgrzane warstwy skał.
Jak na Styryjskiej Górze Rudy, metal w środku ukazuje swoje piękno dopiero w ogniu. Poprzez utlenianie powstaje łagodny połysk, który ożywia powierzchnię. Red Kaki jest archaiczny i szlachetny zarazem. Odcień tak potężny, jak cichy.
Niebieski
Błyszczący błękit jak cienie na wodzie.
W dawnych czasach popiół do tej glazury pochodził z lasów Bresse. Tam, gdzie ogień spotykał się z liśćmi, a żar pochłaniał drewno, powstawał drobny proszek wzbogacony odrobiną kobaltu, który nadawał błękitowi głębię.
Dziś tlenek kobaltu kontynuuje tę barwę: przenika glazurę jasnym ciemnym odcieniem, który w świetle błyszczy jak spokojna woda między drzewami. Fosforany i węglan wapnia nadają jej jedwabistą powierzchnię: czystą, chłodną i o trwałej intensywności.
Matowy niebieski
Matowy granatowy odcień północy na glinie.
Podobnie jak jego błyszczący odpowiednik, ten szkliw również pochodzi z wspomnień o lasach Bresse. Kiedyś wzbogacony popiołem i kobaltem, głęboko niebieski i jednocześnie ziemisty.
Dziś nacisk kładzie się na sam kolor: tlenek kobaltu przenika szkliwo aksamitną głębią, ale bez połysku. Światło zanurza się w jego powierzchni, spokojnej i stonowanej – jak mgła nad cichym krajobrazem.
Omnia
Połysk jak mech z nutą brązu.
Ten szkliwienie to gra głębi i światła: ani całkiem zielone, ani całkiem metaliczne, lecz coś pomiędzy. Starannie dobrana kompozycja szlachetnych tlenków metali nadaje mu ten migoczący odcień brązu, który przypomina wilgotne liście, ciemny mech i spokojną wodę.
Jego powierzchnia żyje. Raz matowa, raz błyszcząca, z grą kolorów zmieniającą się w zależności od światła. Omnia jest najbardziej tajemniczym ze szkliwień – jak spojrzenie w coś starego, co ciągle się od nowa ukazuje.
Temmoku
Ciemny blask o tysiącletniej głębi.
Ten szkliw podąża za starożytnym śladem: jego pochodzenie sięga ponad tysiąc lat wstecz do tradycji ceramicznej Chin. Żelazo było wtedy, jak i dziś, jego centralnym elementem. W ogniu rozwija swoją pełną moc i zanurza powierzchnię w głębokim, czerwonobrązowym blasku, prawie czarnym w cieniu, ciepło lśniącym w świetle.
Dziś tlenek żelaza nadaje szkliwu charakterystyczną głębię. Ciepło pieca powoduje utlenianie metalu, co tworzy migoczącą brąz żelazny.
